Küçük bi isyan olarak algılanmasında problem görmüyorum. Fakat ne hayata, ne de yaradana. Kafama göre takılıyorum işte. İnsanın yapısından mıdır bilinmez ama son zamanlarda ne yaşarsa ona göre konuşurmuş. (Yapılmayan bi araştırma

Nerden başlayayım ki bilemedim şimdi.
Bugün neden kendime böyle bi soru sorduğumu düşündüm. Anladım. Yazdım. Hani hep derler ya, yapılan söylenmez diye. Ben o konuda “yavşaklık” durumlarında bu kuralın geçerli olmadığını düşünüyorum. Bunu hep söylerim. Dost dediğim “kaşarlı tost” çıkan insanlar, beni bazı söylemlerde bulunduruyor böyle bazen.

Daha dün pislikten alıp adam etmeye çalıştığın insanlar, arkasını dönüp gidiyor ya hani. Valla aslında pek takmıyorum ama insan istiyor bazı şeylerin karşılığını, bekliyor sekteye uğradığın zaman koluna girecek bi dostu. Malesef beklentiler hiç karşılanmıyor bu tür durumlarda. Üstüne bi de gereksiz bi cüretkârlık var ya. Artık  voltran olup patlıyorum.

Şimdi kendini “bok” zannedip hava almaya başlamasınlar diye kesiyorum burda. Hadi yine insanlık bende kalsın. Şairin dediği gibi:

“Dönüşüm Muhteşem Olacak ”

Size şöyle bi şarkı armağan edesim var: